-
Menu
-
Voor de Lezer
-
Woord vooraf
-
De Eerste Christenen
-
Levenswijze
-
Leerstellingen
-
Artikelen
-
Boeken
-
Wat wij geloven.
Wat wij geloven is kort en duidelijk: De Bijbel van kaft tot kaft, met natuurlijk het in acht nemen van de historische en culturele achtergronden waarin de Bijbel geschreven is. We stellen ons daarom telkens de vraag: “Wie zegt wat, tegen wie, waarom en wanneer?"
En dat betekent; zo letterlijk nemen wat er geschreven staat, behalve daar waar de Bijbel aangeeft dat het een illustratie betreft of een geestelijke / profetische invulling heeft. Daarnaast gebruiken wij o.a. de ANF (Ante-Nicene Fathers) als naslagwerk.
Dat houdt in, dat we radicale en conservatieve volgelingen van Christus Jezus zijn, zoals God dat van ons vraagt, en waarin Zijn Zoon ons is voorgegaan. Jezus Christus zegt vooral in de Bergrede veel over hoe wij als Zijn volgelingen behoren te leven. Radicaal? Ja, maar niet gevaarlijk voor anderen, maar hoogstens voor degenen die Jezus op deze wijze na willen volgen.
Maar, als we Hem navolgen, dan spreken we één zuivere taal, en zullen er nooit grote theologische verschillen zijn en verdeeldheid ontstaan!
Hieraan is de échte waarheid en de zuivere aanbidding van God te herkennen.
Want: “Aan de vruchten herkent men de boom.” (Matt. 7:16) en
“Hierdoor zullen allen inzien dat u Mijn volgelingen bent: als u liefde onder elkaar hebt.” (Joh.
13:35)
Houd echter het volgende goed in de gaten:
Er was in de eerste eeuwen een brede ruimte voor legitiem meningsverschil over zaken die later “open vragen” zijn gaan heten — adiaphora en niet-heilsbepalende interpretaties. Eschatologie is daar het beste voorbeeld van: chiliasten en niet-chiliasten leefden naast elkaar zonder elkaar te verketteren. Justinus de Martelaar zegt het in zijn Dialoog met Trypho (hfst. 80) prachtig openhartig: hij gelooft zelf in een duizendjarig rijk, erkent dat “vele oprechte christenen” er anders over denken, en rekent hen daarom niet buiten het geloof. Dat is precies de houding die weerspiegeld; eenheid in het wezenlijke, vrijheid in het bijkomstige, liefde in alles.
Augustinus heeft die gedachte later in een formule gegoten die eeuwenlang is herhaald:
“In noodzakelijke dingen eenheid, in twijfelachtige dingen vrijheid, in alle dingen liefde.”
De Apostolische geloofsbelijdenis:
Wij geloven;
in één God en Vader Almachtig, die hemel en aarde maakte, en de zee en al wat daarin is;
en in één Christus Jezus, de Zoon van God, onze Heer;
die vlees geworden is uit de maagd tot ons behoud;
en in Zijn lijden onder Pontius Pilatus;
en in Zijn dood en opstanding;
en in Zijn lichamelijke vaart ten hemel;
en in Zijn wederkomst uit de hemel in de heerlijkheid van de Vader om alle dingen onder één Hoofd te vergaderen
en over allen een rechtvaardig oordeel uit te spreken;en in de Heilige Geest;
en dat Christus zal komen van de hemel om alle vlees op te wekken,
en de goddelozen en onrechtvaardigen te verwijzen naar het eeuwige vuur;en om aan de rechtvaardigen en heiligen onsterfelijkheid en eeuwige heerlijkheid te geven.